Modelowanie przestrzenne to upinanie na manekinie lub osobie materiału właściwego lub zastępczego w celu uzyskania formy. Rodzaje manekinów; tradycyjne, z grubej dektóry, waty krawieckiej obszyte lnianym płótnem. O wymiarach regulowanych za pomocą rozsuwanych segmentów o wymiarach regulowanych za pomocą plastycznie formowanych elementów tak zwanych koszulki manekinowej. Fantomy z pianki poliuretanowej pokryte dzianiną stylonową wiernie odzwierciedlająca budowę człowieka. Szkielet ludzki składa się z kości głowy, szyi, tułowia, kończyn górnych i kończyn dolnych. Klatka piersiowa tworzy dwanaście par żeber połączonych w tyle z kręgami piersiowymi, a w przodzie z mostkiem. Obręb barkowa i ukształtowanie barków powinna być uwzględniona przy opracowaniu formie. Spotykamy barki; wąskie, szerokie, okrągłe, kanciaste, normalne, proste, opuszczone.

Obręcz biodrowa łączy się przez stawy biodrowe z kończynami dolnymi biodra mogą być wypukłe, płaskie, szerokie. Proporcja to stosunek jednej wielkości do drugiej lub części do całości. Kanon to ustalanie stale reguły pomiaru ciała ludzkiego i ich wzajemne relacje. Moduły czyli jednostka miary przy ustalaniu proporcji ciała jest wysokość głowy. Proporcja ciała człowieka zmieniają się wraz z wiekiem. W rozwoju fizycznym dziecka wyróżniamy. Okres niemowlęcy pierwszy rok życia w którym następuje szybki wzrost. Głowa stanowi około jedna czwarta długości ciała. Okres po niemowlęcy do trzeciego roku życia. Przyrost wzrostu maleje, a doskonalą się zdolności ruchowe, głowa stanowi około jedna piąta długości ciała. Okres wczesnego dzieciństwa przedszkolny od trzech do sześciu lat, szybkie tempo rozwoju. Głowa stanowi jedną piąta procenta do jednej szóstej długości ciała.

Tabele wymiarowe ciała zostały opracowane na podstawie pomiarów antropometrycznych. Ze względu na dużą liczbę pomiarów dokonano umownego podziału na grupy wiekowe i oznaczono cyframi rzymskimi; dzieci grupa zero niemowlęta w wieku zero do dwóch lat grupa pierwsza dzieci w wieku dwa do sześciu lat. Młodzież grupa druga dziewczęta i chłopcy w wieku od sześciu do jedenastu lat. Grupa trzecia dziewczęta i chłopcy w wieku od jedenastu do piętnastu lat. Grupa czwarta dziewczęta i chłopcy w wieku piętnaście do osiemnastu lat. Kobiety u kobiet wyznaczono różnice miedzy obwodem bioder a obwodem klatki piersiowej. Podział ten nazwano typami figur. Dorośli typy figur ABCD kobiet z tego kobiety powyżej osiemnastego roku życia. Typy figur ABCD mężczyzn, powyżej osiemnastego roku życia.

Konstrukcja odzieży to przeniesienie wymiarów antropometrycznych w postaci odcinków konstrukcyjnych z trój wymiarowej bryły ciała ludzkiego na dwuwymiarową płaszczyznę jaką jest; siatka konstrukcyjna, forma konstrukcyjna. Siatka konstrukcyjna to wykreślone linie proste pionowe i poziome które są odpowiednikami linii ciała, oznaczone symbolami, na którym wyznacza się odcinki konstrukcyjne; wysokości, długości, szerokości, głębokości. Odcinki konstrukcyjne oblicza się a następnie odmierza ograniczając je dwoma punktami długości każdego odcinka odpowiada właściwemu wymiarowi antropometrycznemu z dodatkiem konstrukcyjnym lub może być wyliczona z innego odcinka. Dodatki konstrukcyjne zwany też luzem odzieżowym jest to różnica między wymiarami odzieży a wymiarami ciała. Forma modelowa powstaje w wyniku modelowania zgodnie z projektem odzieży odpowiada swoim kształtem części powierzchni wyrobu odzieżowego.